Home / در مورد بیماری ای ال اس / ای.ال.اس. و پرش عضلات (فاسیکولاسیون)

ای.ال.اس. و پرش عضلات (فاسیکولاسیون)


 

سوال: بسیاری از افرادی که دچار پرش عضلات می شوند، می ترسند که به ای.ال.اس. مبتلا شده باشند. برای اینکه این بیماری اغلب با این علامت همراه است. آیا پرش مداوم و زیاد عضلات بطور روزانه می تواند علامت شروع بیماری ای.ال.اس. باشد؟

پاسخ: پرش عضلات بسیار رخ می دهد. به ویژه هنگامی که مردم بیش از حد قهوه می نوشند، و یا دچار استرس زیاد باشند یا به اندازه کافی نخوابیده باشند. آیا این به نظرتان آشنا است؟ وقتی مردم یک چنین علامتی مانند پرش ماهیچه ها را در خود مشاهده میکنند، طبعا اولین کاری که می کنند مراجعه به کامپیوتر است تا ببینند “دکتر گوگل” در مورد آن چه می گوید. من خودم اخیرا این کار را انجام دادم و ۱٫٣۹۰٫۰۰۰ نتیجه، در بیست و پنج صدم ثانیه دریافت کردم.

یکی از اولین مواردی که روی صفحه کامپیوتر ظاهر شد، تعریف ویکی پدیا از کلمه فسیکولیشن یا فاسیکولاسیون (Fasciculation معادل پرش عضلات) بود که علائم آن را به بیماری ای.ال.اس. ربط می داد. در اینصورت بسیار طبیعی است که فرد دچار وحشت و نگرانی بشود. بنابراین اگر شما قبل از مراجعه به اینترنت نگران نبودید، پس از مشاوره با “دکتر گوگل” حتما وحشت زده می شوید.

اما کمی تحمل کنید. دلایل بسیاری وجود دارند که می توانند باعث پرش عضلات شوند. از جمله خستگی، اضطراب، و یا حتی گرفتگی عصب گردن. پرش ماهیچه ها و همینطور اسپاسم عضلانی که بسیار پیش می آیند می توانند در اثر خستگی زیاد یا حتی کم آبی بدن باشد. برای نمونه وقتی بازی بسکتبال را تماشا می کنید همیشه بازیکنی را می بینید که با گرفتگی شدید عضلانی روی زمین افتاده است. علائمی مانند گرفتگی و انقباض عضلانی به خودی خود معنای زیادی ندارند، آنها بسیار معمولی و بی اهمیت هستند. برای تشخیص ای.ال.اس. باید پزشک نشانه های پیشرونده ضعف عضلات را مشاهده کند.

چه چیزی باعث فسیکولیشن (پرش عضلانی ضعیف و موزون) می شود؟ پرش عضلات در انتهای اعصاب که آکسون نامیده میشود، و جایی که آنها در تماس نزدیک با عضلات قرار می گیرند، ایجاد می شود. انتهای آکسون ها حساسیت فوق العاده ای نسبت به دپولاریزاسیون (تخلیه الکتریکی) نشان می دهند که باعث جمع شدن عضله می شود. وقتی که عصبی تخلیه الکتریکی میشود (این عمل در هر روز مکرر و اغلب تحت فرمان انجام می شود)، ضربه های الکتریکی به عصب وارد می شود، عضله حرکت می کند و باعث انتشار یک ماده شیمیایی (استیل کولین) می شود که در شکاف بین آکسون عصب ماهیچه “شنا” کرده و خود را به یک گیرنده در عضله می چسباند و در آنجا تخلیه الکتریکی (و در نتیجه انقباض عضلانی) انجام می شود. این فرایند پیچیده کمتراز یک ثانیه طول می کشد. هنگامی که چیزی در این پروسه بطور غیرارادی اتفاق بیفتد، تارهای ماهیچه ای ناخواسته جمع می شوند و باعث پرش عضلات یا فسیکولیشن می شود.

برخی از افراد مبتلا به ای.ال.اس. از خود می پرسند که آیا وجود پرش عضلات به معنی نوع بدتر بیماری یا سرعت پیشرفت آن می باشد یا خیر. اما باید گفت که داشتن فسیکولیشن ربطی به شدت پیشروی بیماری ندارد. من به افرادی که دچار فسیکولیشن یا گرفتگی عضلات هستند پیشنهاد می کنم که چند ماه صبر کنند – اگرچه هیچ قانون مشخص و ثابتی وجود ندارد – وبعد به دنبال یک معاینه پزشکی بروند. اغلب اوقات گرفتگی عضلات خودبخود متوقف خواهد شد. اگر نه، پس از آن می توان گفت که بررسی مشکل فایده دارد. یک متخصص داخلی یا متخصص مغز و اعصاب از شما چند سوال خواهد پرسید، آنچه را که شما تجربه کرده اید یادداشت می کند، و اندام شما و کشیدگی عضلات را در یک موقعیت آرام و بدون تنش معاینه میکند. او سپس ممکن است از شما بخواهد که تست عضلانی (EMG) را انجام دهید تا درک بهتری از مشکل پیدا کند. احتمالا آزمایش خون نیز لازم است. نتایج آزمایشات اغلب نرمال به نظر می رسد، اما پزشک احتمالا پیشنهاد خواهد داد که کمی دیگر صبر کنید تا ببینید که در ماه های آینده چه مشکلی بیشتر رشد میکند. حتی در قرن بیست و یکم هم هنوز یک تست یا روش مشخص که به شما یک جواب واضح و روشن در مورد این مشکل بدهد وجود ندارد. حداقل در مورد فیسکولیشن اینطور است.

انتظار کشیدن برای بسیاری افراد یک چالش بزرگ است، اما شانس اینکه به بیماری ای.ال.اس. مبتلا نباشید، بسیار زیاد است. همانطور که مردم می گویند “پیشامدهای رایج، زیاد پیش می آیند” و بیماری ای.ال.اس. چیز رایجی نیست، بخصوص در مقایسه با مصرف بیش از حد قهوه و یا استرس.

وبسایت ای.ال.اس ایران www.alsiran.com

ترجمه: عفت گوهری

بررسی کنید همچنین

سوابق بیماری‌ها و خطر ابتلا به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS)

مشخص شدنِ ارتباط بین سوابق بیماری‌ها پیش از علایم اولیه‌ی ALS می‌تواند این نظریه را که گروه خاصی از جامعه در خطر ابتلا به ALS قرار دارند مورد توجه قرار داده و دیدگاهی جدید در مورد مکانیسم‌های مشترک بیماری‌زا بدست دهد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *