Home / من و ای.ال.اس / قدردانی از پرستاران بیماران ای.ال.اس

قدردانی از پرستاران بیماران ای.ال.اس

روزانه ما پیام های نسبتا زیادی از مراجعین به وبسایت دریافت می کنیم. اغلب آنها در ارتباط با مطالب درج شده در وبسایت می باشند که به همین دلیل نیز نامه های مربوط به هر مطلب در زیر هر کدام مشاهده می شوند. این ایمیل ها، علاوه بر سوال یا درخواست راهنمائی و غیره، گاه  فقط دعائی است برای بهبودی بیماران، یا درددلی است صمیمانه از درد و رنجی طاقت فرسا. تک تک این پیامها برای سایر خواننده ها، آموزنده و بسیار دلگرم کننده می باشند. همین موجب شده که کمبود یک “انجمن گفتگو” یا “فروم” در وبسایت ای.ال.اس محسوس باشد. که در تلاش هستیم و امیدواریم، با  کمک دوستان عزیزی که بدون اینکه نامی از آنها برده شود، همواره یار و یاور و کمک ما و بیماران ای.ال.اس بوده اند، به زودی این کمبود برطرف شود.  

پیام زیر نمونه ای از این ایمیل هاست که صمیمیت و زیبائی آن موجب شد علاوه بر درج در پای مطلب مربوط به خود، بطور جداگانه نیز در اینجا بیاوریم.  با قدردانی از فداکاری های حمید عزیز و هزاران فرزند، همسر و خواهر و برادر و حتی دوستان بیماران ای.ال.اس، که با جان و دل  و شبانه روز، زندگی خود را وقف پرستاری از عزیز خود کرده اند، در برابر بزرگی این افراد بی همتا  سر تعظیم فرود می آوریم!

****

 به برادرم حمید، پرستار پدرم
حمید جان رشک و غبطه و حسد تلفیقی است که ذهنم را در دیدار با تو و نحوه پرستاری از پدر می کاود. اینکه چگونه مهربانانه مثل مادری که پس از سالها صاحب بچه شده با پدر صحبت می کنی چگونه او را می بوسی و در ویلچر و صندلی می گذاری، چگونه شبهای متعدد بیدار می مانی و در حالیکه فردا صبحش باید به مدرسه بروی. داداش گلم این همه صبر و پایداری را از کدامین الگو به یادگار برده ای این همه غیرت و مرام از کدام چشمه می جوشد، همه انهایی که بیماری ای ال اس را با چشم دیده اند و می دانند انسان را به موجودی نباتی تبدیل می کند با تمام گوشت و پوست احساس می کنند من چه می گویم.
حمید جان حجی که پارسال کذاردی گوارای وجودت و تایید وعده های الهی بر بندگان خاص و خوبش.
تو بهترین انسانی هستی که به عمرم دیدم و شناختم.

 برادرت

بررسی کنید همچنین

او نیست ولی خاطره اش جاری است

و کلام مبین احساس است بگوییم که دوستشان داریم

4 نظرات

  1. سلام
    ما ملت غمگین ، منفی
    درست میگن
    بین این همه مواردی که بهبود پیدا میکنند ، چرا کسی انرژی مثبت خودش رو منتشر نمیکنه؟ چرا فقط موارد ناامید کننده یادداشت میشند؟
    از کسانیکه بیمارشون بهبود پیدا کرده ، خواهش میکنم تجربیات ارزشمندشون رو یادداشت کنند….

  2. سالها از همسرم با تمام وجود نگهداری کردم و انواع درد و مرضها را به جان خریدم توقع هیچگونه قدردانی از هیچ کس را نداشتم چون خودم میخواستم و بیشتر از آرامشی که به همسرم میدادم خودم آرام میشدم ودر اصل به خودم خدمت میکردم ولی انتظار تلخی و ناسپاسی از اطرافیان را هم نداشتم این بیماری فقط یک بیماری نیست باید دست به دست هم دهیم تا سربلند از این آزمایش الهی بیرون بیاییم همدیگر را نرنجانیم این بیماری به اندازه کافی بر روح و روان اطرافیان تأثیر میگذارد چیزی که مسلم است این دوره بالأخره طی میشود پس کمی صبوری کنیم تا درد و رنج این عزیزان را بیشتر نکنیم.
    همسر نازنینم همیشه به یاد چشمان مهربان و خندانت دستان جمع شده و پاهای خشکیده گلوی سوراخ شده معده لوله کشی شده و تمام رنجهایی که کشیدی هستم و تنها دلخوشیم این است که از درد و رنج آزاد شدی خداوند با نیکان همنشینت کند.

  3. سلام
    با تمام وجود از مادرم که پرستار دوستاشتنی ترین فرزند دنیا کسی که همیشه در همه کار اول و برتر بود وهمه آینده درخشانی برای او تصور می کردند و متاسفانه در بهترین سالهای جوانی دچار این بیماری شده تشکر میکنم و از حکمت خدا بیخبر که این بیماری ،این چه عذابی است که از آتش وعده داده شده ی جهنم برای کافرین تحملش دردناک تر است چرا او که قدرت ساخت بشر را از یک نطفه کوچک داشت و دارد به فریاد بی صدای این عزیزان پاسخ نمیدهد

  4. سلام
    پدر عزیز من هم بر اثر همین بیماری پس از 1 سال و 10 ماه که شاهد ذوب شدن ذره ذره خود بود در اولین روز سال 2013 میلادی به آرامی در منزل خودش در بین فرزندان و خواهرانش به یک خواب ابدی و زیبا فرو رفت و مارا با دلتنگی هایش تنها گذارد . ای کاش من با او می رفتم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *