Home / اخبار تحقیقات و آزمایشات در زمینه ای.ال.اس / در بیماری ای.ال.اس.، نورون ها و سلولهای حامی همدیگر را بشکل منفی تغییر می‌دهند

در بیماری ای.ال.اس.، نورون ها و سلولهای حامی همدیگر را بشکل منفی تغییر می‌دهند

یاخه عصبی آستروسیت
یاخته عصبی آستروسیت

 

تحقیقات جدید – که مقداری از هزینه آن توسط بخش نیویورک و قسمتی دیگر توسط بخش آلابامای انجمن ای.ال.اس. در امریکا تامین شده- نشان  می‌دهد که روند بیماری ای.ال.اس. دربرگیرنده یک تقابل ژنی پیچیده مابین نورون های حرکتی و یاخته های عصبی آستروسیت است.                                                        

 

نورونهای حرکتی سلولهایی هستند که در طول رشد این بیماری بتدریج از بین رفته و بطور کامل فلج  می‌گردند. آستروسیت ها بطور معمول وظیفه حمایت از نورونهای حرکتی را بعهده دارند اما با پیشرفت بیماری ی.ال.اس. نقش متضادی را ایفا  می‌کنند.

دکتر لوسی براین رئیس انجمن ای.ال.اس.  می‌گوید ” نتایج بدست آمده، تائید کننده اهمیت بسیار زیاد آستروسیت ها در پروسه بیماری ای.ال.اس. هستند.” او ادامه  می‌دهد: “همچنین نتایج بدست آمده روی یک سیستم هیجان انگیزی از مدل های جدید بیماری تکیه دارد که به ما این امکان را  می‌دهد که فرضیات مهمی را آزمایش و اهداف درمانی جدیدی را پیگیری کنیم.”

این تحقیق که در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم ایالات متحده آمریکا چاپ شده، توسط دکتر همالی فاتنانی و همکارانش و تحت نظر دکتر تام مانیاتیس از مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا در نیویورک و با همکاری انستیتوی بیوتکنولوژی هادسون آلفا در آلاباما انجام گرفت. این تحقیق در یک مدل کشت سلولی از ای.ال.اس. برگرفته شده از سلولهای بنیادی جنینی بر روی مدل های موشی ای.ال.اس. انجام گرفت.

نورونهای حرکتی سالم و بیمار و آستروسیت ها در ترکیبهای مختلف با هم کشت داده شدند. پس از آن بطور جداگانه مورد بررسی و تجزیه قرار گرفتند. کارشناسان تغییرات دونوع از سلولها را از طریق شناسایی دقیق RNA که هر دو سلول تولید کرده بودند، دنبال کردند. RNA یک مولکول پیام رسان ژنتیکی است که نشان  می‌دهد کدام ژن توسط سلول در هر لحظه مورد استفاده قرار گرفته است.

قبلا امکان آزمایش همزمان تغییرات ژنتیکی سلولها در طول یک زمان مشخص در نورونهای حرکتی و آستروسیتها در یک سیستم آزمایشی مشترک وجود نداشت. پیگیری وضعیت دو نوع سلول بطور همزمان به متخصصان امکان داد که چگونگی تغییرات در هر نوع سلول را بر روی تغییرات سلول های دیگر بررسی کنند. آنان به این نتیجه رسیدند که ارتباط بین نورون ها و آستروسیت ها توسط بیماری ای.ال.اس. “بشدت مختل  می‌شود”. سلولها از طریق رهاسازی مولکولهایی که به گیرنده های مخصوص روی سطح سلول دیگر  می‌چسبند با یکدیگر ارتباط برقرار  می‌کنند. محققان دریافتند که این سیستم ارتباط طبیعی در بیماری ای.ال.اس. مختل  می‌شود و نتیجه آن در شبکه ای از تغییرات ژنی قابل مشاهده است. بنحوی که رفتارهای حمایتی و حفاظتی برای هر دو نوع سلول کاهش یافته و فعالیت مضر آستروسیت ها افزایش  می‌یابد.

دکتر براین  می‌گوید: “این مطالعه نقاط قوت فراوانی را برای درمان بیماری ای.ال.اس. به ما نشان  می‌دهد تا بتوانیم از اختلال رفتار حمایتی پیشگیری کرده و فعالیت آسیب رسانی را کاهش دهیم.” گام مهم بعدی تعیین این است که  آیا این مسیرهای زیان آور مشخص شده  در سایر مدلها و در انسانهای مبتلا به ای.ال.اس. نیز قابل مشاهده می باشند یا نه.  پیدا کردن مشترکات بین مدلها و انسان مبتلا به ای.ال.اس. اهداف محکمی برای درمان بیماری فراهم  می‌کند.

در آینده از طریق ایجاد یک بانک داده ها از تمام ژن هایی که به نحوی در این زمینه قابل رجوع و مطالعه باشند، به سوی هدف مان یعنی تشخیص و درمان بیماری ای.ال.اس. پیش خواهیم رفت.

ترجمه: وبسایت ای.ال.اس ایران – عفت

 www.alsiran.com

منبع: انجمن ای.ال.اس

بررسی کنید همچنین

همسانی بیماری پی.ال.اس. و ای.ال.اس.

بیماری پی.ال.اس. نوع محدودتری از بیماری ای.ال.اس. است. در ای.ال.اس. به تدریج تمامی نرون های حرکتی بدن از کار می افتند. در حالیکه در پی.ال.اس. این از کار افتادگی به مغز محدود می ماند.

2 نظرات

  1. واسه مادرم تشخيص اي ال اس كذاشتند اما با ماساز و بعضي وقت ها ميتونه مجه باشو تكون بده و انكشتهاشو كمي باز كنه ممكنه تشخيص اشتباه باشه تورو خدا جوابمو بديد

    • مدیریت وبسایت

      دوست عزیز امیدواریم که چنین باشد و تشخیص بیماری در مورد مادرتان درست نبوده باشد. امیدوار باشید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *