Home / رهنمودها و تجارب / ای.ال.اس و مقابله با سرما در فصل زمستان

ای.ال.اس و مقابله با سرما در فصل زمستان

مقابله با سرما در فصل زمستان

    فصل سرما و هوای سرد می تواند برای بسیاری از بیماران ای.ال.اس سخت و طاقت فرسا باشد. با اینهمه پیاده روی در هوای آزاد و یا بعضی فعالیت های بیرونی در زمستان باعث ایجاد روحیه بهترخواهد بود و با رعایت یک سری رهنمودها می توان از این فصل نیز به اندازه کافی لذت برد.

 فضای خشک داخل خانه

   – هوای خشک برای سلامت انسان مضر است. زیرا این نوع هوا باعث التهاب مجرای تنفسی و همچنین بالا رفتن ریسک عفونت، سردردهای بی دلیل، حتی پائین رفتن تمرکز حواس می شود. میزان مناسب و سالم رطوبت اتاق  باید بین 50 تا 60 درصد باشد. در زمستان معمولا این میزان بسیار پائین تر است. چرا که در این فصل هوای بیرون رطوبت کمتری دارد ولی در داخل خانه نیز استفاده از بخاری و شوفاژ میزان رطوبت را بازهم پائین تر می آورد.  سرمای بیرون باعث می شود که ما دمای شوفاژ و بخاری را بالاتر ببریم و خانه را گرمتر و گرمتر کنیم. بخاری و شوفاژ رطوبت فضا را می گیرند در نتیجه باعث خشکی هوای داخل خانه می گردند. لذا:

– از زیاد کردن بیش از حد دمای شوفاژ و بخاری خودداری کنید. دمای اتاق را از 20، 21 درجه بالاتر نگه ندارید.

– کنار شوفاژ یا روی بخاری آب بگذارید تا با جوشیدن آن، هوای اتاق مرطوب تر گردد.

– پس از استحمام پنجره حمام را باز بگذارید.

– هوای اتاق (خانه) را به اندازه کافی و به طور روزانه تهویه کنید.

– نظافت و جاروی مستمر اتاق را فراموش نکنید.

پوشاک

   –  به تن داشتن لباس مناسب و گرم در هوای سرد حائز اهمیت است. لذا استفاده از دستکش و کلاه و شال را فراموش نکنید.

– توجه داشته باشید اگر تعداد تکه های لباس  بیشتر باشند، بدن  شما گرمتر خواهد بود.  بنابراین بهتر است چند تکه لباس نازک تر به تن داشته باشید تا این که یک تکه لباس کلفت به تن کنید.

– نه تنها میزان لباس بلکه باید به نوع جنس لباس نیز اهمیت داد. نوع جنس لباس ها نباید طوری باشند که موجب عرق کردن بشوند. زیرا وقتی عرق سرد شد خود موجب سرمای بدن و سرما خوردگی خواهد شد.

– اگر از صندلی چرخدار استفاده می کنید، بهتر است از پتوی مخصوص عایق برای پوشاندن بدن استفاده کنید. این پتو مانع می شود که گرمای بدن با سرعت از بین برود و بدین ترتیب بدن به مدت طولانی تر گرم می ماند.

– گرمای بدن به میزان خیلی زیادی توسط سر از بین می رود. به همین دلیل باید سر را تا جائی  که امکان دارد گرم نگه داشت.

– دست  و صورت اغلب  با پوشش کمتر یا حتی بدون پوشش، بیشتر از سایر قسمت های بدن در معرض هوای سرد قرار می گیرند.  با استفاده از کرم های مخصوص ضد آب (مانند نوعی وازلین) می توانید این قسمت های بدن را  حفاظت کنید.

– پوشاندن صورت یا سینه با شال نیز تاثیر سرما را کمتر خواهد کرد.

خوردن و آشامیدن

   طبعا در زمستان نیز مهم است که به نوع تغذیه خود دقت کنید.

– چربی ها جزو مواد مورد نیاز بدن می باشند. پس دقت کنید که به دفعات و به اندازه (نه کم و نه زیاد) از چربی های مفید مصرف کنید.

– غلات، حبوبات و سبزیجات و میوه را حتما به طور روزانه در برنامه غذائی خود بگنجانید.

– انواع سوپ و آش می توانند غذای بسیار مناسب و لذیذی در فصل زمستان باشند.

– گنجاندن ماهی چرب در برنامه غذائی هفتگی، مانع از بیمار شدن سریع شما خواهد شد.

– نوشیدنی نیز در زمستان با توجه به خشک بودن هوا، اهمیت بسیار دارد. به همین دلیل باید به اندازه کافی آب، چای بدون شکر، یا آب میوه نوشید.

پوست

   حفاظت پوست در برابر سرما چیز لوکس و اضافه ای نیست. زیرا سرما می تواند به پوست آسیب برساند. بخصوص صورت و دستها محل های حساسی هستند که باید حفاظت شوند. اما سایر جاهای بدن را نیزدر این رابطه  نباید فراموش کرد.

   پوست بدن انسان با لایه حفاظت کننده پوشانده شده است. عوامل خارجی مانند سرما، باد، آفتاب و همچنین تفاوت دما می توانند در مکانیزم حفاظت کننده این لایه اختلال ایجاد کنند یا بکلی آن را از بین ببرند. این باعث خشک شدن پوست، بخصوص در نقاطی که چربی کمتری دارند، مانند دستها و لب ها می گردد. البته فقط ناملایمات طبیعی نیستند که موجب این آسیب رسانی می شوند. بلکه عواملی مانند آلودگی و سیگار موجب آسیب رسانی به سلول های پوستی می شوند. طبعا سن نیز در این رابطه نقش مهمی دارد. هر چه سن بالاتر باشد این آسیب دیدگی و خشکی پوست بیشتر خواهد بود.

 بدن شما می خواهد در برابر هوای سرد مقابله کند. برای مناسب نگه داشتن دمای بدن، گردش خون به طور خاص در قسمت های داخلی بدن جریان پیدا می کند. به همین دلیل قسمت های خارجی تر بدن، مانند دست ها، پاها و صورت فشار بیشتری تحمل می کنند. در نتیجه این قسمت ها آسیب پذیرتر می شوند و نیاز به رسیدگی دارند تا جلوی خشک شدن و ترک خوردن آن گرفته شود.

– در حمام به جای صابون از شامپوهای مخصوص بدن که حاوی نرم کننده نیز می باشند استفاه کنید. همچنین از استفاده از آب خیلی گرم و ماندن طولانی مدت در حمام خودداری کنید.

– به طور روزانه دست ها و صورت خود را با کرم، چرب و مرطوب نمائید.

  لب های شما بیشترین تهدید را برای قربانی شدن دارند. چرا که لبها کمترین چربی را تولید می کنند. خشک شدن و ترکیدن لب ها همچنین می تواند ناشی از کمبود ویتامین “بی.2” یا چربی های بنیادی و اصلی در بدن باشد. ویتامین “بی.2” در بدن ذخیره نمی شود.  به همین خاطر باید میزان مورد نیاز بدن از طریق مصرف مواد غذائی یا قرص های ویتامین تامین شود. همچنین  چربی های مورد نیاز توسط خود بدن ساخته نمی شود. این چربی ها در ماهی، روغن آفتابگردان و زیتون یافت می شوند. علاوه بر استفاده از مواد غذائی، برای حفاظت پوست به نکات زیر توجه کنید:

– اگر لب هایتان خشک هستند، از زبان زدن به آن ها به جد خودداری کنید .  روزانه لب های تان چندین بار با کرم چرب نمائید.

– هر بار پس از مسواک زدن دندان های تان، به آرامی لب های تان را نیز با مسواک بمالید. به این ترتیب لب های تان نرم مانده وپوسته پوسته نخواهند شد.

– سعی کنید میزان نمک در غذای تان را کاهش دهید. زیرا نمک باعث خشکی و ترکیدگی بیشتر لب ها می شود.

————–

برگردان: فرح شریعت

 این مقاله تلخیصی از سه مقاله  از یک وبسایت بلژیکی پیرامون فصل سرما می باشد.

(توضیح: با توجه به سرمای زمستان  و احتمال سرماخوردگی در این فصل و بطور خاص آسیب پذیری و احتمال عفونت شش ها در بیماران ای.ال.اس، توصیه می کنیم مطلب “جلوگیری از عفونت مجرای تنفسی” را در همین سایت مطالعه فرمائید)

www.alsiran.com

بررسی کنید همچنین

حفظ روابط خصوصی در دوران بیماری ای.ال.اس.

کارشناسان معتقدند که حفظ تماس و ارتباط با یکدیگر کلیدی است برای شناخت نقشهای دگرگون شده و همچنین تنظیم فعالیتهایی که به اطرافیان و خود بیمار این امکان میدهند که روابط شان را تقویت کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *